Συννεφάκι

Η ζωή μας είνα μια θεατρική σκηνή. Κάθε μέρα πρωταγωνιστούμε σε διαφορετικά έργα,  με διαφορετικούς ηθοποιούς,  διαφορετικούς παραγωγούς και σκηνοθέτες. Το θέατρο στην ζωή και το θέατρο ως τέχνη... Φέτος μου δόθηκε η ευκαιρία να διδάξω την τέχνη του θεάτρου σε παιδιά 6 έως 12 ετών. Ο κύκλος μαθημάτων ολοκληρώθηκε στις 31 Ιουλίου και έκλεισε με δύο θεατρικές παραστάσεις. "Ο Πλούτος του Αριστοφάνη" και ο "Ερωτόκριτος και η Αρετούσα" διασκευασμένα για παιδιά. Οι μικροί μαθητές και μαθήτριες με γέμισαν περηφάνεια  και μου πρόσφεραν στιγμές παιδικής ξεγνοισιάς έτσι όπως μόνο τα παιδιά μπορούν να νιώσουν και να δώσουν. Διπλή χαρά ένιωσα και ως "μαμά" διότι συμμετείχαν και στις δυο παραστάσεις τα παιδάκια μου. Η Ελισάβετ ως ηθοποιός και εμψυχώτριά μου και ο Σπύρος ως ηθοποιός και σκηνογράφος!! Δεν υπάρχει η περηφάνεια του γονιού όταν τα παιδιά του όχι μόνο συμμετέχουν,  αλλά και τον στηρίζουν πρακτικά και ηθικά. Στην πρώτη  και δεύ...

«Έχουμε ανάγκη το θέατρο; Αυτό είναι το ερώτημα που τίθεται ενώπιον χιλιάδων επαγγελματιών του θεάτρου και εκατομμυρίων κουρασμένων από αυτό, ανθρώπων. Γιατί το έχουμε ανάγκη; Στις μέρες μας, συγκρινόμενη με τις πλατείες των πόλεων και τις γαίες των κρατών, όπου πραγματικές τραγωδίες συμβαίνουν καθημερινά στη ζωή, η σκηνή μοιάζει πια ασήμαντη. Τι σημαίνει το θέατρο για μας; Επίχρυσες γκαλερί και μπαλκόνια σε θεατρικές αίθουσες, βελουδένιες πολυθρόνες, βρώμικα παρασκήνια, δουλεμένες φωνές των ηθοποιών - ή αντιθέτως, κάτι διαφορετικό: Μαύρα κουτιά, βαμμένα με λάσπη και αίμα, γεμισμένα με ένα τσούρμο λυσσαλέων γυμνών σωμάτων. Τι θα μπορούσε να μας πει; Τα πάντα! Το θέατρο μπορεί να μας μιλήσει για τα πάντα. Για το πώς οι θεοί κατοικούν στον ουρανό, πώς οι φυλακισμένοι μαραζώνουν σε υπόγειες σπηλιές και πώς το πάθος μας εξυψώνει και πώς η αγάπη μπορεί να μας καταστρέψει, πως κανείς δεν έχει ανάγκη έναν καλόν άνθρωπο σ’ αυτόν τον κόσμο και πώς βασιλεύει ο δόλος, πώς μερ...

Καλό μήνα! Τελευταίος μήνας του χειμώνα. Ελάτε να χουχουλιάσουμε, να απολαύσουμε ζεστά ροφήματα, να τυλιχτούμε στα ζεστά κασκόλ μας και να ονειρευτούμε... Το 1883 ο Κωστής Παλαμάς δημοσιεύει το παρακάτω ποίημα: ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ Απ' το παράθυρο στα βάθη μακριά, Ο κάμπος ξεχωρίζει, Και φαίνεται η αποκριά Μέσα στο δρόμ' όλη βοή που τριγυρίζει Είν' ο καιρός όπου τρελή γιορτάζ' η χώρα, Και σιέται η μυγδαλιά με κάλλη ανθοφόρα. Φτωχός ο κάμπος μας, μα όχι και γυμνός, Αφού είν' ασπροντυμένος. Μοιάζει με νιο που αχαμνός Κι απ' την αρρώστια κάτασπρος ειν' ο καημένος. Στο δρόμο άμαξες, μεθύσι, προσωπίδες, Και ρίχνει ο ουρανός βροχής ρανίδες. Τι τάχα να είσαι θλιβερή, ψιλή βροχή,  Που αργά κι αγάλι 'γαλι Μας έρχεσαι την εποχή Που τα νυφιάτικα η μυγδαλιά έχει βάλει;  Η φύσις κλαίει τη χειμωνιά που την παγώνει, Ή κλαίει από χαρά στο Μάρτη που σιμώνει; Σ' εκείνο το παράθυρο μπροστά κ...

Χρόνια πολλά, με υγεία, αγάπη και χαρές! Μετά τη γέννηση του Χριστού ο άνθρωπος χαράσσει νέα πλεύση. Αυτό συμβολίζει το ελληνικό έθιμο να στολίζουμε καράβι τα Χριστούγεννα. Είναι εύκολο δίπλα στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο να τοποθετούμε και το καραβάκι μας. Ας μείνουμε πιστοί στα έθιμα, ενωμένοι σε ζεστές οικογενειακές φωλιές  και ας συμβιώνουμε με αγάπη.

Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015 Παραμύθια ή αλήθεια; Έχετε δει την ταινία της Disney με τίτλο "Μαλλιά κουβάρια"; Στο πεντηκοστό δεύτερο λεπτό της ταινίας ο Γιουτζίν ρωτά την Ραπουνζέλ: Γιουτζίν: -Ποτέ δεν έφυγες από τον πύργο; ... και πρέπει να επιστρέψεις εκεί; Ραπουνζέλ: - Όχι.. Ναι... είναι μπερδεμένο... Σας θυμίζει τίποτε η απάντηση της Ραπουνζέλ; .... Μήπως έτσι αισθανόμαστε όλοι για την αυριανή μέρα; Κι ύστερα λένε πως είναι παραμύθια...

Αφορμή για τη σημερινή ανάρτηση είναι η πρόσκληση του "1ου Σχολείου για την έρευνα του Παραδοσιακού Χορού"που μόλις έλαβα από τον καθηγητή μου στο ΕΑΠ κ. Ι. Μάνο. «1ο Σχολείο για την Έρευνα του Παραδοσιακού Χορού» Κόνιτσα, 21-30 Αυγούστου 2015 Έχουμε τη χαρά να ανακοινώσουμε την οργάνωση του «1 ου Σχολείου για την Έρευνα του Παραδοσιακού Χορού» που θα πραγματοποιηθεί στην πόλη της Κόνιτσας, με τη στήριξη του Δήμου Κόνιτσας, στο διάστημα 21-30 Αυγούστου 2015. Το «1 ο Σχολείο για την Έρευνα του Παραδοσιακού Χορού» μελετά το χορό ως κοινωνικό και πολιτισμικό φαινόμενο. Θεωρεί, ακόμα, την επιτόπου παρουσία στο ‘πεδίο’, στο χώρο και την περίσταση δηλ. όπου οι άνθρωποι εκφράζονται λεκτικά, παραστατικά, συλλογικά, κινητικά, θεατρικά σε σχέση με το χορό, ως τον πρωταρχικό και καταλληλότερο τρόπο να αναδειχθούν η διαφορετικότητα και πολυπλοκότητα των νοημάτων που επικρατούν στα άτομα-μέλη της κοινωνίας και οι διαφορετικοί τρόποι κινητικής του απόδ...